28.12.15_demony_dziecinstwa
28th Gru

Kasia głosem nie znoszącym sprzeciwu krzyczy: „Daj mi to natychmiast!” Krzyś od trzech godzin siedzi w Internecie. Ania po kryjomu zjada czwarte ciastko, a Kuba przechwala się jaki z niego bohater.

Kasia – a raczej Katarzyna – ma obecnie 31 lat. Mężatka, matka dwójki dzieci, na co dzień pracuje w banku na kierowniczym stanowisku. W dzieciństwie nauczyła się, że nie można ufać rodzicom, że może polegać wyłącznie na sobie. Już dawno zagubiła różnicę pomiędzy niezależnością, a nieufnością. Doświadczenia z dzieciństwa spowodowały, że jako osoba dorosła, czuje się „w obowiązku” bez przerwy dbać o swoje dobro. Nie potrafi uwierzyć w czyjąś bezinteresowność. Czuje nieustanną potrzebę kontroli wszystkiego i wszystkich.

Czterdziestoletni Krzysztof pracuje od dwudziestu lat w jednej firmie. Mimo dużego powodzenia u kobiet, nie zdecydował się na stały związek. Najmłodszy spośród trójki rodzeństwa. Jako jedyny syn zawsze dostawał to, na czym mu zależało. Wyręczany przez starsze siostry, oczko w głowie matki. Jako dorosły mężczyzna ma problemy z podejmowaniem decyzji. Boi się ryzyka, ciężko klimatyzuje się w nowych warunkach. Czeka, aż ktoś pokieruje jego życiem.

Anna to dwudziestoletnia studentka architektury. Piękna dziewczyna o nienagannej figurze. W dzieciństwie wciąż publicznie karcona przez matkę za łakomstwo. Dziś mocno zakompleksiona, wycofana, chowająca się w tłumie. Ma problemy z nawiązaniem pierwszego kontaktu.

Jakub to trzydziestosiedmioletni inżynier, ojciec rocznego Jasia. Od ośmiu lat w związku małżeńskim. W dzieciństwie często krytykowany przez ojca. Ośmieszany publicznie za swoją nieudolność w pracach gospodarskich. Jako dorosły mężczyzna wciąż szuka akceptacji w oczach najbliższego środowiska. Przesadnie perfekcyjny i skupiony na sobie. Często krytykuje innych, aby lepiej wypaść na ich tle.

Warto zastanowić się jakie dziecko ukryte jest w nas? Czy doświadczenia z dzieciństwa nie destabilizują naszego obecnego życia? Może nadszedł czas, aby uporać się z demonami z przeszłości?

I kolejne pytanie – jakie dzieci wychowują się w naszych domach? Czy nie budzimy w nich demonów, z którymi one będą musiały walczyć za kilka lat?

PROSBA1

PROSBA2

PROSBA3PROSBA4

PROSBA5

 

PROSBA6

PROSBA7

PROSBA8

 

PROSBA9

PROSBA10

PROSBA11

 

PROSBA12

PROSBA13

PROSBA14

PROSBA15

PROSBA16

PROSBA17 PROSBA18

PROSBA19

PROSBA20

Grafika wykonana na podstawie: „Prośba dziecka”, Janusz Korczak

 

Comments (0)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.